Νεστάνη

Η Νεστάνη (Τσιπιανά το παλιότερό της όνομα) είναι ορεινό γραφικό χωριό χτισμένο αμφιθεατρικά στους πρόποδες του Αρτεμησίου (15 χιλ. από την Τρίπολη), το πρώτο χωριό που συναντά ο ταξιδιώτης ερχόμενος από την Αθήνα από την νέα εθνική οδό.

Εχει όμορφη κεντρική πλατεία με πλατάνια και πετρόκτιστα σπίτια. Πίσω από την Νεστάνη δεσπόζει ύψωμα με χαρακτηριστικό σχήμα, ο λόφος του Γουλά με ερείπια φράγκικου κάστρου. Πάνω στο λόφο είναι το μοναστήρι της Παναγιάς της Γοργοεπήκοου, με έξοχη θέα στο οροπέδιο της Τρίπολης και περιτριγυρισμένο από δάσος με πεύκα.

Η Νεστάνη είναι έδρα του νεοσύστατου Δήμου Μαντινείας. Ο Δήμος Μαντινείας περιλαμβάνει τα χωριά Νεστάνη, Κάψια, Αρτεμήσιο, Λουκά, Σάγγα, Σιμιάδες και Πικέρνι. Καταλαμβάνει μέρος του Βορειοανατολικού τμήματος του Νομού Αρκαδίας και έχει συνολική έκταση 205.393 στρέμματα. Απλώνεται στο μαντινειακό οροπέδιο μεταξύ του όρους “Μαίναλο” στα δυτικά, του όρους “Λύρκειον” στα βορειοανατολικά και “Αρτεμίσιον” στα ανατολικά. Συνορεύει με το Νομό Αργολίδας στα ανατολικά και βορειοανατολικά, με το Δήμο Λεβιδίου στα Βορειοδυτικά, με το Δήμο Φαλάνθου στα Νοτιοδυτικά με τους δήμους Τρίπολης και Κορυθίου στα νότια.

Πάνω σε μικρό λόφο δίπλα στο χωριό, σώζονται τα ερείπια της Ακρόπολης της Αρχαίας Νεστάνης και πελασγικό τείχος. Στη θέση της Νεστάνης υπήρχε τον Μεσαίωνα σημαντική κώμη με όνομα CIPIANA, που από τον 13ο αιώνα είχε οχυρωθεί από τους Φράγκους και χρησίμευε σαν ορμητήριό τους. Λέγεται μάλιστα, ότι στη δημιουργία του πρώτου οικισμού στην Ντριπολιτσά συμετείχαν και πολλοί Τσιπιανίτες που μετοίκησαν εκεί.

Στο κοντινό χωριό Κάψια και σε απόσταση 15 χιλ. από την Τρίπολη βρίσκεται ένα μεγάλου σπηλαιολογικού και τουριστικού ενδιαφέροντος σπήλαιο.

Μονή Γοργοεπίκοου

Λέγεται ότι η Γοργοεπίκοος ιδρύθηκε το 1030 ή 1080 μ.Χ. Ιστορικές μαρτυρίες (έγγραφα και άλλα) φανερώνουν ότι το μοναστήρι λειτουργεί από το 1536 μ.Χ. Το γεγονός ότι η Ιερά Μονή είναι χτισμένη σε αρχαιολογικό χώρο με αρχαιότατη λατρευτική παράδοση και με διάφορα αρχαϊκά και παλαιοχριστιανικά αρχιτεκτονικά λείψανα, επιτρέπει την υπόθεση ότι η αποτελεί διαδοχική μορφή λατρευτικής συνέχειας.